گوشت قرمز حاوی مواد مغذی مهمی مانند ویتامین B12، آهن، روی و پروتئین است که برای سلامت مغز ضروریاند. با این حال، مصرف زیاد گوشت قرمز، بهویژه گوشتهای فرآوریشده (مثل سوسیس و کالباس)، با افزایش التهاب و خطر بیماریهای قلبی-عروقی مرتبط است که میتوانند تأثیر منفی بر سلامت مغز و افزایش خطر آلزایمر داشته باشند.
تأثیر گوشت قرمز بر آلزایمر:
مثبت: پروتئین و ویتامین B12 در گوشت قرمز میتوانند از کاهش عملکرد شناختی جلوگیری کنند.
منفی: مصرف زیاد چربیهای اشباع و آهن بیش از حد میتواند استرس اکسیداتیو و التهاب را افزایش دهد که با آلزایمر مرتبط است.
نتیجهگیری:
مصرف متعادل گوشت قرمز، در کنار یک رژیم غذایی سالم و سرشار از میوهها، سبزیجات، ماهی و چربیهای مفید (مانند روغن زیتون)، میتواند به حفظ سلامت مغز کمک کند. اما زیادهروی در مصرف آن، بهویژه گوشتهای فرآوریشده، ممکن است خطر ابتلا به آلزایمر را افزایش دهد.
گوشت بز به دلایل زیر دیرپز است:
1. میزان کلاژن بالا – گوشت بز حاوی مقدار زیادی کلاژن است که باعث سفتی آن میشود. برای تجزیه این پروتئین و نرم شدن گوشت، نیاز به زمان بیشتری برای پخت وجود دارد.
2. چربی کم – برخلاف گوشت گوسفند، گوشت بز چربی کمتری دارد. چربی نقش مهمی در نرم شدن گوشت هنگام پخت دارد، بنابراین کمبود آن باعث دیرپز شدن گوشت میشود.
3. الیاف عضلانی متراکمتر – بزها حیوانات فعالی هستند و عضلاتشان متراکمتر و محکمتر از برخی دیگر از دامها است. این امر باعث سختتر شدن بافت گوشت و نیاز به زمان پخت بیشتر میشود.
روشهایی برای سریعتر پختن گوشت بز:
خیس کردن در آبلیمو یا سرکه – اسیدیته به تجزیه بافتهای سفت کمک میکند.
استفاده از زودپز – بهترین روش برای کاهش زمان پخت گوشت بز.
پخت آرام و طولانی – استفاده از روشهایی مانند خورشت یا آبپز کردن با حرارت کم.
استفاده از موادی مانند ماست یا کیوی – این مواد حاوی آنزیمهایی هستند که باعث نرم شدن گوشت میشوند.
با رعایت این نکات، میتوانید گوشت بز را نرمتر و لذیذتر بپزید.
گوشت برزیلی معمولاً به دلایل زیر خونآلودتر به نظر میرسد:
1. روش ذبح و خونگیری – در برخی موارد، روشهای ذبح صنعتی در برزیل ممکن است به اندازه روشهای سنتی در ایران و کشورهای اسلامی خونگیری کامل را انجام ندهند. اگر خون بهطور کامل از لاشه تخلیه نشود، گوشت ظاهر خونآلودتری خواهد داشت.
2. نحوه بستهبندی و انجماد – گوشتهای برزیلی اغلب بلافاصله پس از ذبح بستهبندی و منجمد میشوند. این باعث میشود خون باقیمانده در بافتهای گوشت حفظ شود، برخلاف گوشت تازه که فرصت بیشتری برای خروج خون دارد.
3. نوع نژاد دام – برخی از نژادهای گاو برزیلی، بهویژه نژادهای گوشتی مانند "نلُور" (Nelore)، ممکن است ویژگیهایی داشته باشند که باعث باقیماندن مقداری خون در بافتهای عضلانیشان شود.
4. مدت زمان نگهداری و حمل و نقل – گوشت برزیلی معمولاً مسیر طولانیای را طی میکند تا به کشورهای دیگر برسد. در این فرآیند، به دلیل تغییرات دما در حملونقل، ممکن است مایعات بیشتری از بافتهای گوشت خارج شوند که شبیه خون به نظر میرسد.
اگر به استانداردهای شرعی و بهداشتی آن حساس هستید، بهتر است گوشت را قبل از مصرف با آب سرد شستوشو دهید یا برای اطمینان از ذبح شرعی، برندهای معتبر را انتخاب کنید.
بر اساس اطلاعات موجود، در سال ۱۴۰۲، حدود ۴۷۲ هزار تن گوشت قرمز در کشتارگاههای کشور تولید شد که ۱۳ درصد آن مربوط به استان تهران است. این میزان معادل تقریباً ۶۱٬۳۶۰ تن در سال برای استان تهران است که بهطور متوسط به حدود ۱۶۸ تن در روز میرسد. با توجه به اینکه «گاو و گوساله» ۵۹ درصد و «گوسفند و بره» ۳۹ درصد از وزن دامهای ذبحشده در استان تهران را تشکیل میدهند، میتوان تخمین زد که بهطور متوسط روزانه حدود ۹۹ تن گوشت گاو و گوساله و ۶۶ تن گوشت گوسفند و بره در تهران تولید میشود.
همچنین، ظرفیت کشتارگاههای استان تهران بهگونهای است که میتوانند در یک شیفت کاری ۵ ساعته، ۱۲ هزار رأس دام را کشتار کنند که نشاندهنده توانایی بالای این کشتارگاهها در پاسخگویی به نیازهای استان است.
بر اساس آمارهای موجود، برزیل بزرگترین صادرکننده گوشت گاو در جهان است. این کشور در سال ۲۰۱۷ و ۲۰۱۹ با صادرات حدود ۳ میلیون تن گوشت گاو و گوساله به سایر کشورها، در جایگاه نخست قرار داشت. پس از برزیل، کشورهای هند با ۱٫۴۷ میلیون تن، آمریکا با ۱٫۴۲ میلیون تن و استرالیا با ۱٫۴ میلیون تن، به ترتیب در جایگاههای دوم تا چهارم بزرگترین صادرکنندگان گوشت گاو و گوساله در جهان قرار دارند.
همچنین، برزیل دومین کشور بزرگ تولیدکننده گوشت در جهان در سال ۲۰۲۴ است و همواره یکی از برترین تولیدکنندگان گوشت در جهان بوده است. این کشور انواع مختلفی از گوشت، از جمله گوشت گاو، مرغ و خوک تولید میکند.
در صنعت بستهبندی گوشت، شرکتهای بزرگی مانند JBS S.A. (برزیل-ایالات متحده آمریکا) و تایسون فودز (ایالات متحده آمریکا) نقش مهمی ایفا میکنند. این شرکتها با ظرفیت تولید گسترده، هم بازارهای داخلی و هم بازارهای بینالمللی را تأمین میکنند.
آش شولی یکی از معروفترین و محبوبترین آشهای سنتی یزد است که طعمی ترش و خوشمزه دارد. این آش بیشتر در فصلهای سرد سال پخته میشود و ترکیب چغندر، عدس، آرد و سرکه یا رب انار، آن را به یک غذای مقوی و متفاوت تبدیل کرده است.
مواد لازم:
چغندر: ۲ عدد متوسط (خردشده)
عدس: ½ پیمانه
سبزی آش (جعفری، اسفناج و شوید): ۲ پیمانه خردشده
آرد گندم: ۲ قاشق غذاخوری
سرکه یا رب انار: ۲ قاشق غذاخوری (بسته به ذائقه)
پیاز: ۲ عدد بزرگ
نمک، فلفل، زردچوبه: به میزان لازم
روغن: به میزان لازم
نعناع خشک: ۱ قاشق غذاخوری (برای تزئین)
طرز تهیه:
۱. آمادهسازی مواد
چغندر را پوست گرفته و به صورت خلالی یا مکعبی خرد کنید.
عدس را شسته و کنار بگذارید.
سبزیها را ریز خرد کنید.
پیازها را خلالی کرده و در روغن تفت دهید تا طلایی شوند.
۲. پخت مواد اصلی
چغندر خردشده را به پیاز سرخشده اضافه کنید و کمی تفت دهید.
زردچوبه و عدس را اضافه کرده و ۴ لیوان آب بریزید.
اجازه دهید عدس و چغندر کاملاً بپزند.
۳. اضافه کردن آرد
آرد را در نصف لیوان آب سرد حل کنید تا گلوله نشود.
وقتی عدس و چغندر نرم شدند، مخلوط آرد را به آش اضافه کنید و مرتب هم بزنید تا ته نگیرد.
۴. افزودن سبزی و طعمدهندهها
سبزی آش را اضافه کنید و اجازه دهید ۱۵ دقیقه دیگر بپزد.
نمک، فلفل و سرکه (یا رب انار) را به آش اضافه کنید و هم بزنید.
۵. تزئین و سرو
در یک تابه کوچک، نعناع خشک را در کمی روغن تفت دهید (نعناع داغ).
آش را در کاسه بریزید و روی آن را با پیاز داغ و نعناع داغ تزئین کنید.
نکات:
ترشی آش را تنظیم کنید: اگر طعم خیلی ترش دوست دارید، از رب انار استفاده کنید. اگر طعم ملایمتر میخواهید، سرکه اضافه کنید.
غلیظ بودن آش: شولی نباید خیلی سفت باشد، بنابراین مقدار آب را حین پخت تنظیم کنید.
سبزیها: سبزی اصلی این آش اسفناج است، اما جعفری و شوید هم به طعم بهتر آن کمک میکنند.
آش شولی یزدی را امتحان کنید و از طعم خاص و دلچسب آن لذت ببرید!
برای جبران کمبود پروتئین در رژیم غذایی، میتوانید از منابع مختلف پروتئینی استفاده کنید. در ادامه چند راهکار موثر آورده شده است:
منابع حیوانی: گوشت سفید (مرغ، بوقلمون)، گوشت قرمز کم چرب، ماهی، تخممرغ و محصولات لبنی مثل شیر، پنیر و ماست.
منابع گیاهی: حبوبات مانند عدس، لوبیا، نخود، و سویا (از جمله توفو و تمپه)، غلات کامل مثل برنج قهوهای و کینوا، و آجیلها و دانهها مثل بادام، گردو و تخمه کدو.
پروتئینهای مکمل: اگر نیاز به افزایش سریعتر پروتئین دارید، میتوانید از پودرهای پروتئینی مانند پودر پروتئین وی یا گیاهی استفاده کنید.
ترکیب مواد غذایی: ترکیب پروتئینهای گیاهی مختلف مانند حبوبات با غلات (مثل برنج با عدس) میتواند پروتئینهای کامل فراهم کند.
غذاهای پروتئینی آماده: در صورتی که زمان کم دارید، میتوانید از غذاهای آماده پروتئینی استفاده کنید که در بازار موجود هستند.
استفاده از این منابع به طور منظم به شما کمک میکند که کمبود پروتئین در رژیم غذاییتان را جبران کنید.