حساب کاربری من
لیست علاقه مندی ها
پیگیری سفارش
خروج
فروشگاه اینترنتی مسترقصاب، 
ثبت نام کنید
.png)
بز از نخستین حیواناتی است که توسط انسان اهلی شد و در کنار گوسفند، نقشی اساسی در شکلگیری تمدنهای کشاورزی و دامپروری ایفا کرد. این حیوان مقاوم و سازگار، در طول تاریخ توانسته در سختترین شرایط آبوهوایی زنده بماند و منبعی ارزشمند از گوشت، شیر، پوست و الیاف برای انسان فراهم آورد.
تاریخچه اهلیسازی بز
پژوهشهای باستانشناسی نشان میدهد که حدود ۱۰ هزار سال پیش، در مناطق کوهستانی فلات ایران، ترکیه و بخشهایی از خاورمیانه، بزهای وحشی (بهویژه بز کوهی یا «بز مارخور») توسط انسان شکار و سپس اهلی شدند.نقوش بهجا مانده بر روی سفالهای باستانی شهر سوخته، شوش و چغا زنبيل نشان میدهد که بز یکی از نخستین حیوانات خانگی ایرانیان بوده است.به مرور، پرورش بز از ایران به بینالنهرین، مصر، هند و سپس به اروپا و آفریقا گسترش یافت و امروزه تقریباً در تمامی نقاط جهان، بهویژه در مناطق خشک و نیمهخشک، نگهداری میشود.
ویژگیهای منحصر بهفرد بز
سازگاری بالا: بزها در شرایط کمآب و مناطق کوهستانی و بیابانی نیز زنده میمانند.
تغذیه متنوع: میتوانند از گیاهان خشک، خارها و علوفهای استفاده کنند که دیگر دامها از خوردن آنها ناتوانند.
باروری بالا: بزها زاد و ولد سریع و تولیدمثل آسانی دارند.
محصولات چندمنظوره: شیر، گوشت، کرک، پوست و حتی کود بز در کشاورزی ارزش بالایی دارد.
نقش بز در تغذیه انسان
شیر بز:شیر بز به دلیل هضم آسانتر نسبت به شیر گاو، برای کودکان، سالمندان و افراد دارای مشکلات گوارشی بسیار مناسب است. این شیر سرشار از کلسیم، فسفر، ویتامین A و اسیدهای چرب کوتاهزنجیر است.از آن انواع پنیرهای سنتی و محلی مانند «پنیر بز فرانسوی» و «لبنه» تهیه میشود.
گوشت بز:گوشت بز (چِغور یا بزغاله) دارای چربی کم، پروتئین بالا و طعم خاصی است که در بسیاری از کشورها از جمله ایران، هند، آفریقا و آمریکای لاتین مورد توجه است.این گوشت نسبت به گوشت گوسفند سبکتر و برای افراد دارای کلسترول بالا مناسبتر است.
محصولات جانبی:پوست بز در تولید چرمهای نازک و مقاوم استفاده میشود و کرک برخی نژادها (مانند بز آنغوره و کشمیر) از مرغوبترین الیاف طبیعی جهان است.
جایگاه بز در اقتصاد و پایداری غذایی
در کشورهای در حال توسعه، بز نقش مهمی در امنیت غذایی دارد، زیرا نگهداری آن آسان و کمهزینه است.بزها میتوانند در زمینهای کمکیفیت و مناطق خشک، منبعی پایدار از پروتئین حیوانی فراهم کنند.همچنین پرورش بز به زنان روستایی و عشایر امکان خوداشتغالی و درآمدزایی میدهد.
نتیجهگیری
از گذشته تا امروز، بز نه تنها حیوانی خانگی و اقتصادی، بلکه بخشی از فرهنگ تغذیه و زندگی انسان بوده است. نقش آن در تأمین پروتئین، چرم و الیاف طبیعی باعث شده است که پرورش این حیوان ارزشمند، همچنان جایگاه خود را در دامداریهای مدرن حفظ کند.بهطور خلاصه، بز حیوانی است که از دل تاریخ تا سفره امروز انسان آمده و همچنان یکی از ستونهای پنهان تغذیه بشر بهشمار میرود.
سؤال خیلی خوبی پرسیدی 
منظور از «کشتار خاویار» در واقع کشتار ماهیهای خاویاری (مثل تاسماهی، فیلماهی، اوزونبرون و…) برای استخراج تخم یا خاویار آنها است. ممنوعیت یا محدودیت این کار دلایل چندگانه دارد — هم زیستمحیطی و هم اقتصادی و اخلاقی:
---
۱. خطر انقراض گونهها
ماهیهای خاویاری از قدیمیترین ماهیان زمین هستند، اما بهدلیل صید بیرویه برای خاویار، بسیاری از گونههایشان در آستانهٔ انقراض قرار گرفتهاند.بههمین دلیل، اتحادیهٔ بینالمللی حفاظت از طبیعت (IUCN) تقریباً همهٔ گونههای تاسماهیان را در فهرست گونههای در خطر قرار داده است.
---
۲. قوانین بینالمللی (CITES)
بر اساس کنوانسیون تجارت بینالمللی گونههای در معرض خطر (CITES)، تجارت بینالمللی گوشت یا خاویار ماهیان خاویاری فقط با مجوز خاص و از منابع پرورشی مجاز است.بنابراین، کشتار ماهیان وحشی برای خاویار عملاً غیرقانونی است.
---
۳. روشهای نوین بدون کشتار
امروزه روشهایی برای استخراج خاویار بدون کشتن ماهی (بهویژه در مزارع پرورش تاسماهیان) توسعه یافته است.در این روشها:
با ماساژ دادن یا روشهای القای تخمریزی طبیعی،
یا با ایجاد شکاف کوچک در مجرای تخمبر،میتوان خاویار را برداشت کرد و ماهی را زنده نگه داشت تا در سالهای بعد هم تخمگذاری کند.
---
۴. ارزش اقتصادی و پایداری
با زنده ماندن ماهی، میتوان سالها از همان ماهی خاویار گرفت؛ در نتیجه هم سود اقتصادی افزایش مییابد، هم منابع طبیعی حفظ میشوند.
---
به همین دلیل است که امروزه در بیشتر کشورها — از جمله ایران، روسیه و کشورهای حاشیهٔ دریای خزر — فقط استخراج خاویار از مزارع پرورشی با روشهای غیرکشنده مجاز است، و کشتار برای خاویار ممنوع یا بسیار محدود شده است.
---
اگر بخواهی، میتوانم توضیح بدهم که روش برداشت بدون کشتار دقیقاً چطور انجام میشود و چه تفاوتی در کیفیت خاویار ایجاد میکند. آیا مایل هستی؟
بله، گوشت کوسه معمولاً چرب محسوب میشود، اما میزان چربی آن بستگی به گونهی کوسه دارد.
بهطور کلی:
بعضی از گونههای کوسه (مثل کوسهٔ ماکو یا کوسهٔ ببری) گوشت نسبتاً چربیدار دارند.
در حالیکه گونههایی مانند کوسهٔ چکش یا کوسهٔ آبی گوشت کمچربتری دارند.
نکتهی مهمتر این است که چربی کوسه حاوی مقدار زیادی اسکوالن (squalene) است، مادهای روغنی که در کبد کوسه ذخیره میشود. این روغن در برخی صنایع دارویی و آرایشی کاربرد دارد، اما در مصرف خوراکی ممکن است بو و طعم تند و آمونیاکی ایجاد کند، مگر اینکه گوشت قبل از پخت بهدرستی خیسانده و فرآوری شود.
آیا میخواهی دقیقتر بگویم کدام گونهها چربترند یا از نظر تغذیهای گوشت کوسه چه ویژگیهایی دارد؟
بله، درست میفرمایید — گوشت بوقلمون (بهویژه سینهٔ آن) معمولاً نسبت به گوشت مرغ یا گوشت قرمز خشکتر است. این خشکی به چند دلیل رخ میدهد:
1. چربی کم: بوقلمون، مخصوصاً بخش سینه، چربی بسیار کمی دارد. چربی باعث آبدار و نرم ماندن گوشت هنگام پخت میشود، پس وقتی چربی کم است، گوشت راحتتر خشک میشود.
2. پخت بیش از حد: گوشت بوقلمون در دمای بالا یا زمان طولانی بهسرعت رطوبتش را از دست میدهد.
3. عدم مرینیت یا مزهدار کردن: اگر قبل از پخت در مواد مرینیت (مثل آبنمک، ماست یا سس) خوابانده نشود، رطوبت درون گوشت کمتر حفظ میشود.
اگر میخواهید گوشت بوقلمون نرمتر و آبدارتر شود، میتوانید از چند روش استفاده کنید:
مرینیت کردن: حداقل چند ساعت قبل از پخت، گوشت را در ترکیب آب، نمک، روغن زیتون، آبلیمو، ادویه و کمی ماست یا دوغ بخوابانید.
پخت با حرارت ملایم: مثلاً در فر با دمای حدود 170 تا 180 درجه سانتیگراد و با پوشش فویل بپزید.
افزودن چربی یا مایعات هنگام پخت: مثلاً کره یا روغن روی گوشت بمالید یا کمی آبمرغ در ظرف بریزید.
استفاده از ران بوقلمون بهجای سینه: ران بوقلمون چربتر است و معمولاً خشک نمیشود.
آیا میخواهید طرز پخت خاصی (مثلاً در فر، ماهیتابه یا تابهگریل) را پیشنهاد کنم تا گوشت بوقلمون نرمتر شود؟
گوشت شترمرغ معمولاً نسبت به گوشتهای دیگر مثل گوشت گوسفند یا گاو سفتتر است به چند دلیل اصلی:
1. ساختار عضلانی خاص: شترمرغ پرندهای است که عضلات قوی و متراکم دارد چون برای دویدنهای سریع و طولانی طراحی شده است. این عضلات بیشتر فیبرهای عضلانی بافتی سخت دارند که باعث میشود گوشتش سفتتر باشد.
2. میزان کلاژن بیشتر: گوشت شترمرغ حاوی کلاژن بیشتری است که باعث میشود بافت گوشت محکمتر و سفتتر به نظر برسد. کلاژن هنگام پختن به ژلاتین تبدیل میشود ولی اگر گوشت درست و به آرامی پخته نشود، سفتی آن باقی میماند.
3. کم بودن چربی: گوشت شترمرغ معمولاً چربی کمی دارد و چربی یکی از عواملی است که گوشت را نرم و آبدار میکند. کمبود چربی باعث میشود گوشت خشکتر و سفتتر شود.
4. روش پخت: اگر گوشت شترمرغ به روش نامناسب و با حرارت زیاد و سریع پخته شود، پروتئینها منقبض شده و گوشت سفت و خشک خواهد شد.
---
اگر دوست داری گوشت شترمرغ نرمتر شود، پیشنهاد میکنم آن را به روشهای آرامپز یا با مایع مرطوب (مثل مارینه کردن با مواد اسیدی مثل سرکه، آبلیمو یا ماست) بپزی و حرارت را کنترل کنی. همچنین برشهای نازک و درست کردن آن در دمای متوسط کمک میکند گوشت نرمتر شود.
اگر میخوای، من میتونم چند دستور پخت خوب برای گوشت شترمرغ هم بهت معرفی کنم!
گوشت شترمرغ معمولاً نسبت به گوشتهای دیگر مثل گوشت گوسفند یا گاو سفتتر است به چند دلیل اصلی:
1. ساختار عضلانی خاص: شترمرغ پرندهای است که عضلات قوی و متراکم دارد چون برای دویدنهای سریع و طولانی طراحی شده است. این عضلات بیشتر فیبرهای عضلانی بافتی سخت دارند که باعث میشود گوشتش سفتتر باشد.
2. میزان کلاژن بیشتر: گوشت شترمرغ حاوی کلاژن بیشتری است که باعث میشود بافت گوشت محکمتر و سفتتر به نظر برسد. کلاژن هنگام پختن به ژلاتین تبدیل میشود ولی اگر گوشت درست و به آرامی پخته نشود، سفتی آن باقی میماند.
3. کم بودن چربی: گوشت شترمرغ معمولاً چربی کمی دارد و چربی یکی از عواملی است که گوشت را نرم و آبدار میکند. کمبود چربی باعث میشود گوشت خشکتر و سفتتر شود.
4. روش پخت: اگر گوشت شترمرغ به روش نامناسب و با حرارت زیاد و سریع پخته شود، پروتئینها منقبض شده و گوشت سفت و خشک خواهد شد.
---
اگر دوست داری گوشت شترمرغ نرمتر شود، پیشنهاد میکنم آن را به روشهای آرامپز یا با مایع مرطوب (مثل مارینه کردن با مواد اسیدی مثل سرکه، آبلیمو یا ماست) بپزی و حرارت را کنترل کنی. همچنین برشهای نازک و درست کردن آن در دمای متوسط کمک میکند گوشت نرمتر شود.
اگر میخوای، من میتونم چند دستور پخت خوب برای گوشت شترمرغ هم بهت معرفی کنم!
گوشت گوسفند معمولاً قرمزی کمتری نسبت به گوشت گاو دارد به چند دلیل اصلی:
1. مقدار میوگلوبین کمتر:میوگلوبین پروتئینی است که در ماهیچهها اکسیژن ذخیره میکند و باعث رنگ قرمز گوشت میشود. گوشت گوسفند معمولاً میزان میوگلوبین کمتری نسبت به گوشت گاو دارد، به همین دلیل رنگ آن روشنتر و کمتر قرمز است.
2. نوع و سن دام:گوسفندها معمولاً در سنهای پایینتر و سبکتر ذبح میشوند، که گوشتشان روشنتر است. گوشت بره (برههای جوان) رنگ روشنتری نسبت به گوشت گاو یا گوشت گوسفند بالغ دارد.
3. ساختار فیبرهای ماهیچهای:ماهیچههای گوسفند دارای فیبرهای متفاوتی هستند که روی رنگ گوشت تاثیر میگذارد و باعث میشود گوشت نسبت به گاو رنگ کمتری داشته باشد.
4. نوع تغذیه و فعالیت دام:دامهایی که بیشتر فعالیت دارند یا تغذیه متفاوتی دارند ممکن است رنگ گوشتشان متفاوت شود. گوشت گوسفند معمولاً با تغذیه متفاوت و فعالیت کمتر نسبت به گاو پررنگتر یا کمرنگتر میشود.
اگر بخواهی، میتوانم بیشتر درباره ترکیبات شیمیایی گوشت یا تفاوتهای دیگر هم توضیح بدهم!
دام برزیلی معمولاً از گیاهان علوفهای تغذیه میکند که در مراتع و زمینهای کشاورزی آن منطقه رشد میکنند. رایجترین گیاهانی که دام برزیلی به آنها تغذیه میکند شامل:
چمنها و علفهای طبیعی: مثل گراسهای مختلف (grass species) که در مراتع برزیل فراوان هستند.
گیاهان علوفهای کشت شده: مانند ذرت علوفهای، سویا و چاودار (ryegrass) که به عنوان خوراک دام استفاده میشوند.
گیاهان دیگر علوفهای: مانند علف ساقه بلند (مثل علف گراس و کوبی) و همچنین یونجه.
البته نوع تغذیه دقیق دام بستگی به منطقه، فصل و نوع دام (گاو، گوسفند، بز و غیره) دارد. دامهای برزیلی معمولاً در سیستمهای چراگاهی گسترده و همچنین تغذیه ترکیبی (چرای طبیعی و خوراک متمرکز) نگهداری میشوند.
اگر منظورتان نوع خاصی از دام یا منطقه خاصی در برزیل است، بگوید تا دقیقتر راهنمایی کنم.
گوشت یکی از منابع اصلی پروتئین در رژیم غذایی انسان است، اما گاهی اوقات در هنگام پخت، بهخصوص گوشت گاو مسن یا بخشهایی از بدن حیوان که بافت فیبری بیشتری دارند (مانند ساق یا گردن)، دیرپز میشود. گوشت دیرپز نهتنها زمان پخت را طولانی میکند، بلکه ممکن است طعم و بافت غذا را نیز تحت تأثیر قرار دهد. در این مقاله به دلایل دیرپز شدن گوشت و راهکارهای علمی و سنتی برای پخت بهتر آن پرداخته میشود.
دلایل دیرپز شدن گوشت
سن حیوان: گوشت حیوانات مسنتر دارای بافتهای پیوندی و کلاژن بیشتری است که دیرتر نرم میشوند.
نوع بخش گوشت: قسمتهایی مثل ران، ساق و گردن نسبت به راسته یا فیله دیرپزتر هستند.
روش نادرست پخت: حرارت مستقیم و سریع باعث سفت شدن بافت پروتئینی میشود.
یخزدگی و نگهداری طولانی: گوشتهایی که مدت زیادی در فریزر مانده باشند، خاصیت اولیه خود را از دست داده و دیرتر میپزند.
روشهای نرم کردن و پخت گوشت دیرپز
استفاده از حرارت ملایم و طولانی (آهستهپز):پختن گوشت با شعله کم در مدت طولانی (مانند خورشتها یا آبگوشت) باعث تجزیه تدریجی کلاژن و نرم شدن گوشت میشود.
استفاده از زودپز:زودپز با ایجاد فشار بخار بالا، فیبرهای سخت گوشت را سریعتر میشکند و زمان پخت را بهطور قابلتوجهی کاهش میدهد.
مرینیت (خواباندن در مواد نرمکننده):
ماست یا دوغ: اسید لاکتیک موجود در آنها به تجزیه بافت گوشت کمک میکند.
آب لیمو یا سرکه: خاصیت اسیدی این مواد باعث نرم شدن گوشت میشود.
پیاز رندهشده یا کیوی تازه: آنزیمهای طبیعی در این مواد (مثل آنزیم اکتینیدین در کیوی) به شکستن پروتئینها کمک میکنند.
اضافه کردن حبوبات یا ادویهها:در روشهای سنتی، هنگام پخت گوشت از نخود، لوبیا، دارچین یا زنجبیل استفاده میشود که به فرآیند نرم شدن گوشت کمک میکند.
خرد کردن و ضربه زدن به گوشت:استفاده از بیفتککوب یا چاقوی تیز برای خرد کردن الیاف عضلانی، پخت را سریعتر و گوشت را نرمتر میکند.
ترکیب با سبزیجات خاص:سبزیجاتی مانند گوجه، کرفس یا پیاز علاوه بر طعمدهی، به نرم شدن گوشت نیز کمک میکنند.
جمعبندیگوشت دیرپز یک چالش رایج در آشپزی است، اما با انتخاب روش مناسب میتوان آن را به غذایی خوشطعم و نرم تبدیل کرد. استفاده از زودپز، پخت آرام با شعله کم، خواباندن در مواد اسیدی یا آنزیمدار و بهکارگیری ادویهها و سبزیجات همگی روشهای مؤثر برای پخت بهتر گوشت دیرپز هستند. شناخت نوع گوشت و انتخاب تکنیک مناسب میتواند علاوه بر صرفهجویی در زمان، کیفیت غذا را نیز به میزان قابلتوجهی افزایش دهد.
باسلام به طرفداران مقالات آشپزی با مسترقصاب نسخه سنتی ایرلندی کولکانن با عطر و طعم واقعی کلم دودی و سنتی را آوردهام امید وارم تهیه و آماده کنید ولذت ببردید برای اولین بار این غذا با گوشت نیست !!
مواد لازم (۴ نفر):
 |
 |
 |
سیبزمینی: ۶۰۰ گرم (ترجیحاً نوع آردی مثل راسکال یا مارفل)
کلم دودی یا کلم سبز ایرلندی: ۲۰۰ گرم
کره: ۵۰ گرم
شیر یا خامه تازه: ۱/۲ فنجان
پیازچه: ۳ عدد
نمک و فلفل سیاه تازه آسیاب شده: به میزان لازم
اختیاری: کمی جوز هندی رنده شده برای عطر
طرز تهیه:
آماده کردن سیبزمینی:
سیبزمینیها را پوست بگیرید و به قطعات متوسط خرد کنید.
در قابلمهای با آب جوش و کمی نمک بپزید تا نرم شوند (۱۵–۲۰ دقیقه).
آماده کردن کلم دودی:
کلم را شسته و ریز خرد کنید.
در یک قابلمه کوچک با کمی آب یا بخارپز، حدود ۵–۷ دقیقه بپزید تا نرم شود ولی رنگ و طعمش حفظ شود.
آماده کردن پیازچه:
پیازچهها را ریز خرد کنید و کمی با کره تفت دهید تا عطرشان آزاد شود (اختیاری اما توصیه شده).
پوره کردن سیبزمینی:
سیبزمینیهای پخته را آبکش کرده و با کره و شیر یا خامه آنها را پوره کنید تا کاملاً نرم و یکدست شود.
اضافه کردن کلم و پیازچه:
کلم دودی و پیازچه تفت داده شده را به پوره اضافه کنید و با قاشق آرام مخلوط کنید تا یکنواخت شود.
چاشنی دادن:
نمک، فلفل و کمی جوز هندی رنده شده (در صورت تمایل) اضافه کنید.
روی پوره میتوانید کمی کره ذوب شده بریزید تا براق و خوشمزه شود.
نکات سنتی:
در ایرلند، کولکانن اغلب به عنوان غذای جانبی پاییزی یا زمستانی با بیکن دودی یا سوسیس ایرلندی سرو میشود.
استفاده از کلم دودی باعث میشود عطر و طعم واقعی ایرلندی داشته باشد.
پوره نباید بیش از حد هم زده شود؛ کمی بافت طبیعی سیبزمینی و کلم حس بهتری میدهد.
گوشت قوچ افغانستان میں عام طور پر خاص قسم کے قوچ (مکمل بالغ مرد بھیڑ) سے حاصل کیا جاتا ہے۔ افغانستان میں گوشت قوچ کو بہت پسند کیا جاتا ہے کیونکہ یہ ذائقے میں بہت لذیذ اور نرم ہوتا ہے۔ خاص طور پر روایتی افغان کھانوں جیسے کابلی پلاؤ، کباب، اور دیگر سالنوں میں اس کا استعمال کیا جاتا ہے۔
اگر آپ کو گوشت قوچ افغانستان سے خریدنا ہے یا اس کے بارے میں مزید معلومات چاہیے، تو بتائیں کہ آپ کس شہر یا علاقے کے بارے میں جاننا چاہتے ہیں یا آپ کو گوشت کے معیار، قیمت یا پکانے کے طریقے کے بارے میں معلومات چاہیے
خورشت «بِه» (یا خورش به) یکی از خوشعطرترین خورشتهای ایرانی است که در جنوب ایران هم با سبک خاص و طعمی متفاوت از نسخههای شمالی یا تهرانی پخته میشود. در ادامه طرز تهیه خورشت به به سبک جنوبیها را برایت آوردهام
---
مواد لازم برای ۴ نفر
مواد مقدار
گوشت گوسفندی یا گوساله ۳۰۰ تا ۴۰۰ گرم
به (خردشده) ۲ عدد متوسط
پیاز ۱ عدد بزرگ
رب گوجهفرنگی ۲ قاشق غذاخوری
رب انار (ترش یا ملس) ۱ تا ۲ قاشق غذاخوری
شکر یا شیره خرما ۱ تا ۲ قاشق غذاخوری (اختیاری)
دارچین نصف قاشق چایخوری
زردچوبه ½ قاشق چایخوری
نمک و فلفل سیاه به مقدار لازم
روغن به مقدار لازم
آب جوش حدود ۲ لیوان
---
طرز تهیه مرحلهبهمرحله
1. تفت دادن پیاز:پیاز را ریز خرد کرده و در قابلمه با کمی روغن سرخ کن تا طلایی شود.
2. افزودن گوشت:گوشت تکهای را اضافه کرده و با پیاز خوب تفت بده تا رنگش تغییر کند. سپس زردچوبه و فلفل را بریز.
3. افزودن رب گوجه:رب گوجهفرنگی را اضافه کرده و چند دقیقه تفت بده تا خامی آن گرفته شود و رنگ خورشت باز شود.
4. اضافه کردن آب:حدود ۲ لیوان آب جوش بریز و بگذار گوشت با حرارت ملایم بپزد (حدود ۱.۵ ساعت بسته به نوع گوشت).
5. سرخ کردن بهها:در تابهای جدا، تکههای به را با کمی روغن سرخ کن تا طلایی شوند. (در جنوب معمولاً کمی دارچین یا زعفران هم به بهها میزنند.)
6. افزودن بهها و چاشنی:وقتی گوشت نیمپز شد، بهها را همراه رب انار و در صورت تمایل کمی شکر یا شیره خرما اضافه کن. مزه را بچش — جنوبیها معمولاً طعمی ملس و متمایل به شیرین-ترش برای این خورشت دوست دارند.
7. ادویه و جا افتادن:دارچین را در آخر اضافه کن تا عطرش در غذا بماند. بگذار خورشت با حرارت ملایم ۳۰ تا ۴۵ دقیقه دیگر بجوشد تا جا بیفتد و سس آن غلیظ شود.
---
نکات مهم:
اگر دوست داری طعم جنوبیتر شود، کمی پودر لیموعمانی یا آب تمر هندی به خورشت اضافه کن.
در برخی مناطق جنوب (مثل بوشهر یا بندرعباس)، بهجای رب انار از شیره خرما استفاده میکنند که طعم خاص و شیرینی ملایمی به خورشت میدهد.
میتوان از مقدار کمی زعفران دمکرده هم در آخر برای رنگ و عطر بیشتر استفاده کرد.
---
سرو خورشت به جنوبی:
این خورشت معمولاً با برنج ساده یا زعفرانی سرو میشود و در کنار ترشی بادمجان یا سالاد شیرازی بسیار خوشخوراک است.
بله، گوشت گوساله خواص درمانی و غذایی زیادی دارد که میتواند به سلامت بدن کمک کند. در ادامه به برخی از خواص مهم گوشت گوساله اشاره میکنم:
از نظر زیستی:
از نظر قانونی و اخلاقی:
در کجا مصرف میشود؟
گوشت گوسفند بهطور مستقیم در درمان واریس مؤثر نیست.
